سطر

دوستی تذکر داده است که معذالک خود حافط هم  عربیاتش کم نیست حتی دیوانش را با الا یا ایهالساقی ادرکاسا و ناولها آغاز می کند.

آری ولی زمانه اورا با عصر ما قیاس نفر مایید خود او به این مسأله واقف بوده است و ازآن رنح می برده است که گفته است زبان خموش ولیکن دهان یراز عربی است. به علاوه قدرت حافط در بیت های دیگر همین غزل آنقدر قوی و گیرنده است که خواننده آن مصرع عربی را به باد می دهد. حکایت کار نیکان را قیاس از خود مگیر  است

اگر چه عرض هنر پيش يار بي ادبي ست

زبان خموش وليکن دهان پر از عربي ست

                                                حافظ

 

 

 

 

شاعره ي ديگر ما سيمين بهبهاني هم هر جا دستش برسد تظاهري به سواد عربي اش

ميکند. که يعني ماهم از جماعت آخوند چيزي کم نداريم . دوستي اين شعر اورا که اخيرا

 در روزنامه اي خوانده است براي ما فزستاده. با تشکر از او .

اي پاسداران محکمات

عقلم در اين کار مانده مات

چون شد که پاسخ به " ايّ ِ ذَنب..."

ايجاب کشتار مي شود .

        حالا از "محکمات" و " ايّ ِ ذنب " هم که بگذريم، وافعا چه شعر محکمي ! 

 

 ادبیاتِ امروز عربیات شده است، همه عربی بلغور می کنند . حالا بر شاعرانی که از حوزه ها و مدارس طلاب بیرون آمده باشند حرجی نیست، اما شاعره ای که سالها مبارزه ی مارکسیستی، آنهم از نوع افراطی اش ، کرده مضحک می شود وقتی درمصرعی از شعرش می خوانیم :

اذا ارسلنا علیهم الریح العقیم ،

و در زیر صفحه خیلی فاضلانه پانویس میکند :  قرآن آیۀ ۴۱/۵۱۱  ( وقتی که برآنها بادی سترون فرستادیم)

مأخذ : سایت گویا

  از این نمونه ها کم نداریم، شاعری معروف در شعرش  از " و ان یکاد" وشاعره ای مدرن تر ازاو " ولم یولد .." می آورد.

 شاید برای خوش آمد آخوند، شاید هم برای" انقلاب ادبی"!؟

عصرارتجاع تکرار می شود، عصرایرج میرزا، که گفته بود :

       انقلاب ادبی محکم شد       فارسی با عربی توأم شد

 

در تجديد و تجدد وا شد        ادبيات شلم شوروا شد

                                                             ايرج ميرزا